Przy analizie HPLC i GC uwagę zwykle skupia kolumna i aparat. Tymczasem wynik potrafi zmienić coś znacznie prostszego: sposób, w jaki napełniamy i zamykamy fiolkę.

W krótkim filmie pokazujemy pięć takich błędów: zbyt pełną fiolkę, nakrętkę dokręconą na siłę, septę nacinaną przy lotnych rozpuszczalnikach, wiele wkłuć w jedną septę i ponowne używanie fiolek. Przy każdym podajemy, jak robić to dobrze

Wybór między fiolkami przezroczystymi a bursztynowymi to pozornie prosta decyzja. W rzeczywistości ma ona ogromne znaczenie dla stabilności próbki, wiarygodności wyników analizy chromatograficznej i bezpieczeństwa przechowywanych substancji. W tym artykule podpowiadamy, kiedy sięgnąć po bursztynowe fiolki, a kiedy przezroczyste są wystarczające – na podstawie faktów, badań i najlepszych praktyk laboratoryjnych.

Przygotowanie próbek do analizy chromatograficznej jest kluczowym etapem eksperymentu, wymagającym szczególnej staranności ze względu na unikalne właściwości badanych substancji. W przypadku niektórych cennych próbek dostępna ilość materiału bywa ograniczona, co rodzi wyzwania w tradycyjnych metodach dozowania. Standardowe fiolki do autosamplera, stosowane powszechnie w technikach HPLC (High Performance Liquid Chromatography) oraz GC (Gas Chromatography), mogą być niewystarczające dla małej objętości próbki. Rozwiązaniem tego problemu jest insert (mikro-wkład) do fiolki, stworzony specjalnie z myślą o analizach wymagających minimalnej ilości materiału.